• Wat gebeurt er in de marge
  • (6 comments)

    Dat wij als kernploeg met een grote wedstrijd bezig zijn dat is duidelijk, maar wat gebeurd er aan de zijlijn van zo'n wedstrijd. Wat zijn dus de kleine dingen die er gebeuren.
    Elke ochtend ontbijten we met z'n allen aan één grote tafel en iedereen heeft zijn eigen eetgewoontes. Er zijn twee flinke fruiteters met muesli die een flink bord naar binnen werken. Dan is er nog één die boterhammen smeert en van alles er tussen stopt in een hoeveelheid dat genoeg is voor een weeshuis. Er is nog een kwaliteitseter, die voor het vliegen een luxe broodje heeft gemaakt, beetje Amerikaanse stijl, maar dan gezonder. We hebben ook nog een piloot die voor veel vlees gaat en nog één voor gewoon veel. Het is elke ochtend toch weer grappig om die stijlen te zien.

    Om half 10 spreken we af bij de bus. Daar begin ik ook een patroon in te zien. Dezelfde zijn altijd al aanwezig voor die tijd en staan vol ongeduld te wachten totdat we kunnen vertrekken. Een ander komt regelmatig net een paar minuten te laat gewoon omdat het eigenlijk ook niet veel uit maakt. Het ritje van het hotel naar de start is 5 minuten en we hebben vervolgens ruim anderhalf uur om op te bouwen.

    Als je eerder wilt starten dan kun je je inschrijven voor early bird. Er zijn zes plaatsen beschikbaar. Emiel en ik zijn beiden dagen uit een pot met 35 namen getrokken en ook nog eens op precies dezelfde plek, eb1 en eb6. Statistisch gezien is dit zowat onmogelijk en om precies te zijn 1 op 1,4 miljoen.

    Het opbouwen is bijna altijd op een andere plek en zo heb je ook andere piloten om je heen waar je weer een babbeltje mee kunt maken. Vandaag stond Matjaz naast me en dan zijn de lolletjes al snel gemaakt. Op zich is dat wel een welkome afwisseling van alle deltavlieg verhalen die je van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat hoort. Dit is niet vervelend, maar afwisseling is ook wel eens fijn.

    Vandaag heb ik mijn ophangpunt een gaatje naar achteren gezet om zodoende iets langzamer te vliegen en zo nog net even iets fijner bochten gedrag te krijgen. Met de vele blobjes ipv thermiekbellen is het wel fijn als je je toestel als het nodig is echt goed op ze kant te zetten.
    Mijn leatherman (=mes) heb ik wel bij mij om dit mogelijk te doen, maar mijn vraag om hulp werd door Kathleen Rigg, die achter Matjaz stond, gehoord en zo kreeg ik een heel klein dames waterpomp tangetje waarmee ik het schroefje van de ophanging kon losmaken.

    Bij de briefing hebben we Goran als meetdirector. Naar mijn mening een hele goede meetdirector die perfect de 120 piloten en de vaste zeurpieten onder controle heeft (de namen moeten jullie zelf maar invullen ;-). Vandaag boodt hij openlijk zijn excuses aan het Britse team. Waarover weet ik niet precies meer. Mij ging het erom dat ondanks dat hij een strakke lijn van leiding geven heeft hij toch dit gebaar maakt. Daarmee stijg je bij mij wel in achting. Ook gaf hij uitleg over de taak en waar hij normaliter alleen maar bij de feiten blijft, zei hij vandaag van een bepaald stukje op de route dat dit '*$%@($ niet goed was', hierna moest iedereen bij de briefing even lachen.

    Mijn vlucht gaan we het niet over hebben, want daarvoor kun je gewoon thuis blijven, maar het mooie op een bombout veld is wel de stress die dan ontstaat bij sommige piloten. Een Russische piloot die heeft binnen 10 minuten zijn toestel weer ingepakt en was weg voor een restart. Retrieve bussen kwamen met hoge snelheid aanrijden om hun piloten te helpen. Sommige piloten hadden moeite met de landing en kwakken hun toestel wel erg letterlijk tegen de grond. Dan zijn er ook piloten die het allemaal wel prima vinden en op hun gemak afbouwen om weer naar boven te gaan om te herstarten. Op zich is dit laatste wel zo relaxed, er was immers ruim genoeg tijd voor een herstart.

    Terug bij het hotel komen in de loop van de middag de piloten binnen druppelen. Er zijn piloten die tevreden zijn, piloten met pleisters, piloten met een humeur en piloten die toch echt een super vette bel hebben gehad. Kortom, iedere piloot heeft wel zijn eigen verhaal en elk verhaal is uniek en mag verteld worden ! 

    --> Voor meer belevenissen van Sander, bezoek dan zijn blog.

    Current rating: 4.7

    Comments

    There are currently no comments

    New Comment

    required

    required (not published)

    optional

    required