Persbericht WK 2019 Italië

Een selectie van de Nederlandse kernploeg, team “flying dutchmen” maakt zich gereed voor de race met zo’n 120 andere piloten uit 29 landen waarin gestreden wordt om de wereldtitel tijdens het WK deltavliegen dat van 13 tot 27 juli plaatsvind in het luchtruim rondom Tolmezzo, Italië. In dit 11 dagen durend 22e WK starten de deltavliegpiloten vanaf diverse bergen nabij het drie-landen punt van Italië, Oostenrijk en Slovenië, vanwaar ze taken met hoogtes tot zo’n 3500m boven het zowel alpine, als vlakke land vliegen. Afhankelijk van de weersomstandigheden, kunnen de grootst gevlogen afstanden in deze fysiek zware wedstrijd wel meer dan 150km gaan bedragen, waarbij vluchtduren tot 5 of 6 uren niet ondenkbaar zijn. Het bijzondere aan deze wedstijd is dat voor het eerst meerdere landen in één wedstrijdtaak aangedaan kunnen worden..

De laatste taak van het EK

Gisteren werd de dag gecanceled vanwege wind uit de verkeerde richting en wel heel veel bewolking. Toen we vanochtend wakker werden stond de wind goed maar de bewolking was nog steeds 100%.

De wedstrijd mocht niet als een nachtkaars uit gaan, maar het zag er niet goed uit. 50/50 was de kans naar mijn idee dat we gingen vliegen. 

Op de startplek had niet iedereen even veel haast om op te bouwen. Maar langzaam maar zeker kwamen er wat gaten in de bewolking en liet de zon zich steeds vaker zien. Vanwege de wind kregen we een taak naar het zuiden met een flink stuk tegen de wind erin. Bij de start stond degene voor me nog te treuzelen, dus die heb ik gepushed (verplicht starten binnen 1 minuut). Dat deed ik omdat je op een lastige dag als vandaag je samen moet vliegen en hij verstoorde dit door een gat te maken tussen de piloten. 

In het begin was het lastig om goed omhoog te komen, maar in het dal ging het uiteindelijk goed omhoog. Jammer dat ik niet bij de eerste gaggle kon komen maar er bleven nog genoeg goede piloten over om mee samen te vliegen. Het eerste keerpunt, wind mee, was zo gerond, mede dankzij een paar sterke bellen.

Samen met Mario heb ik nog wingtip aan wingtip omhoog gethermiekt ik een sterke bel. Dit was één van de mooiste momenten van de dag om samen met een vriend zo omhoog te scheuren. Ik had in ieder geval een grote smile op mijn gezicht. 

Het wind tegen stuk heb ik in de voorzichtige stand gedaan. Vooral de eerste 10km gingen daardoor langzaam, hierna toch vrij soepel. Dat had ik niet verwacht. Keerpunt 2 was dan ook al gerond. Op de weg naar het laatste keerpunt 3 zat ik eerst nog onder dezelfde wolkenstraat als de heenweg, maar ik besloot op een gegeven moment door het blauwe gat het dal over te steken vanaf 2100m richting een vaag wolkje. Dit bleek niet de juiste keuze te zijn en vervolgens stond ik, na een lange glij, op de grond.

Ik was super blij met deze vlucht op niveau, maar vond het achteraf jammer dat ik niet wat langer onder de wolkenstraat was gebleven. Wellicht had ik dan zelfs goal kunnen halen.

Krusevo heeft in 8 taken weer bewezen dat het een perfecte plek is om te deltavliegen. De combinatie van vlakland en bergen maken het uitdagend. Met de lastige thermiek dit jaar en het zeer technische vliegen werd Alex Ploner de terechte kampioen.

Voor mijzelf heeft het niet zo uitgepakt zoals ik wilde. Alleen de laatste drie taken waren van een niveau dat ik graag bij mezelf wil zien als minimum. Wellicht dat ik toch wat teveel druk op mezelf had gelegd dat nu alles helemaal goed is aan materiaal de prestatie ook moet volgen.

Dit bleek niet te gebeuren en als ik dan vervolgens gewoon relaxed van bel naar bel vlieg dan komt het er wel uit. Het is lastig om in een flow te komen en nog lastiger om bij een volgende wedstrijd die flow weer op te pakken.

Over drie jaar is hoogst waarschijnlijk het WK in Krusevo, dat vind ik wel een goed plan. Komende winter bij de CIVL vergadering wordt dit vast officieel gemaakt.

Het Nederlandse team heeft met een 6de plek van de Europese teams zijn doelstelling gehaald. Dit is er één die ik van te voren vrij ambitieus vond.

Het is leuk om te zien dat we als team groeien. De prestaties komen voort uit een dynamiek die maakt dat we steeds hechter worden en beter op elkaar ingespeeld raken, zowel bij het deltavliegen als daarnaast.

Arne heeft een uitzonderlijk goede prestatie neergezet door 13de te worden, ondanks één slechte dag. Zijn groei als piloot gaat maar door en voor de toekomst kunnen er nog mooiere prestaties komen. Maar met deze realiteit ontstaat ook een ander soort druk waar hij zijn pad in moet vinden.

--> Voor meer belevenissen van Sander, bezoek dan zijn blog.

Shifting gears

Taak 7 was een bijzondere en werd omschreven als 'racing in the corridor'. We moesten een 5 keer de vallei oversteken.

Vlieginstrumenten

Instrumenten.

Rest Day!

Rest days are mandatory non-flying days after six flying days. But the rest day can be moved due to weather conditions or other constraining factors. In this European Championship  a “day of flying” is a day when the launch window has been opened and at least one competitor launches.

After six (long) flying days for most of the pilots, we welcomed a well deserved rest. But before the rest day we had the Pilots Party!!!!!! The party started with a dinner based in finger foods (not really appreciated). The room was filled with talkings about flights, thermals, low saves and long glides from previous days. Andy Hollidge, a British pilot, told us a scary story of getting lost in a dirty road near the border with Greece and being interrogated by Polish policemen in three cars (I saw pictures!). Apparently they only got away after showing the card written in Macedonian that we show to locals with information about the competition and asking for help. He was visible shaken by the prospect of being ‘disappeared’, what an unexpected danger in our sport!

After dinner things started getting more party like. Paul Harvey a British rigid wing pilot was amazing us with fantastic tricks with cards and dices. Then the Karaoke started and Emiel put everybody to sing and dance with two professional performances: Ring of Fire and New York, New York.

In every competition the Party has a different flavor. Yesterday the flavor was definitely ‘Rakija’ a strong fruit brandy that was generously served for free. The effects of Rakija were very visible from midnight on :-). I guess pilots had different reasons to relax and unwind but the Italians were seriously affected by the tumble of Marco Laurenzi and were quite animated at a certain moment.

Marco was gliding with his ‘VG’ at 3/4, hit a thermal and started circling without releasing the VG. Before he could react, one of the wings got a strong surge and the glider tumbled. After four turns he threw his first parachute and short after his second chute. The descent was smooth and resulted in no injury. This is a reminder that we should never reduce speed with VG on, specially not circling!

This morning the party was just a painful memory in my head. Nothing that a Nurofen could not solve. The day went by lazily as a rest day should be. The most interesting moment was the visit that the Dutch team did to the westerly facing take-off and landing. From today on, the region will be subjected to strong western winds and the teams need to agree about using this take-off. Our conclusion is that both are not ideal. The take-off is a bit too flat for weak winds and the landing too turbulent and too far for strong wings. We agreed that Joost will vote against flying from the west take-off. What this means for the rest of the week needs to be seen but better safe than sorry.